En dan zijn ze alweer 5 weken! Voor de pups zijn er een aantal dingen deze week veranderd. Zo worden nog wel elke dag de bandjes gecontroleerd, maar worden de pups in principe niet meer gewogen. Ze willen nu ook zeker geen seconde meer stilstaan op de weegschaal, dus heel nauwkeurig zijn de wegingen ook niet meer.

Deze week zijn we gestart met Energique vlees voor pups door de pap te mengen. Dat smaakten de pups prima en dus hebben we gaandeweg de week de pap afgebouwd en is de hoeveelheid vlees langzaam meer geworden. En wat smaakt ze dat goed!
Ze hebben bij elkaar zo’n 4 kg farmfood pupmelk verdeeld over de fles, maar vooral in de pap weggegeten. Ik had mij oorspronkelijk vergist. Vóór de bevalling koop ik altijd diverse producten in, waaronder ook standaard Farmfood pupmelk. Met het idee, je zal het maar nodig hebben?! Bij grote nesten zoals deze deed ik altijd 3 kg, maar omdat de pups van Kona de vorige keer tot 4 weken amper pap hadden gegeten en die 3 kg emmers niet heel goedkoop zijn, was ik eigenlijk van plan om de 1,5 kg te bestellen. Echter had ik dus alsnog de 3 kg besteld en wat kwam dat deze keer goed uit! We hadden ook nog een kleine kilo farmfood over van het vorige nest (Bucky zomer 2025), dus al met al was het deze keer heel fijn om zoveel in huis te hebben.

Tegen 5 weken heeft de gezamenlijke schaal plaatsgemaakt voor aparte voerbakjes, waar ze per 2 à 3 pups buiten de ren uit eten krijgen. Zo weten we precies dat iedereen dezelfde hoeveelheid vlees krijgt. En hoeft ook niemand voor zijn deel te schrokken, want niet elke pup eet even snel. Om te voorkomen dat ze het gevoel krijgen hun voer te moeten verdedigen.

De pups mochten deze week ook voor het eerst naar buiten! Het was behoorlijk aangenaam weer, dus snel het gedeelte waar de pupren komt schoonmaken en opbouwen. Onder het toeziende oog van de grote honden zijn de pups op verkenning geweest in de puppyren buiten. Allemaal nieuwe luchtjes en geluiden, wat een pret! De eerste keer zijn ze een klein uurtje buiten geweest en toen was het genoeg. Vanaf toen zijn ze iedere dag naar buiten geweest, steeds iets langer. De foto’s verkleuren helaas wel wat door het bruin/beige schaduwdoek waardoor de vachtkleuren van Scout en ook Sinai extra goed tot zijn recht komen haha.

Normaal introduceren we na 4 weken de bak met papierkorrels die samen met de puppypads ervoor dienen om de ren zo schoon mogelijk te houden. Er waren echter een aantal pups die de grootste pret hadden in het verslepen van de pads. Ik zal geen namen noemen, maar een groen bandje was de aanstichter hiervan haha. Iedere keer lagen de pads ergens anders en konden ze niet hun functie vervullen dan de bedoeling is. Dus uiteindelijk besloten geen nieuwe pads in de ren te leggen en te proberen de pups te leren het op de bakken te doen. Ze zijn vrij hardleers, want tot op de dag van vandaag gaan er nog veel plasjes en poepjes buiten de bak. Kona poetst en wij poetsen ook meerdere keren per dag. Iedere ochtend en avond gaat de boel helemaal schoon en tussendoor dweilen we er op los. 

En Kona, ja die operatiewond hè… Het houdt helaas nog niet op. De wond ging steeds deels dicht en vervolgens weer open. Het moet van binnenuit helen, maar toch vond ik het, ondanks alle verzorging, toch wel apart dat de boel constant opensprong. 
Donderdagochtend viel mij ook op dat Kona haar oren wat warm aanvoelden en dus zijn we ’s middags met haar langs de dierenarts geweest. Ook nu weer complimenten hoe fit ze er uit zag, ondanks 8 pups en een zware buikoperatie verder. Ook de wond vond ze er eigenlijk heel netjes uitzien. Geen pus, stonk niet en het gedeelte wat open was zag er verder ook goed uit qua kleur. Ze bleek echter wel koorts te hebben, over de 40 graden heen. Dus ondanks haar normale gedrag, goede conditie en uitstekende eetlust, is er toch ergens een infectie gaande. Haar buik voelde soepel, dus werd de kans dat er in de buik iets gaande was klein geacht. Mogelijk dat er een ontstekingsreactie op het hechtdraad is of toch een bacterie die in de wond knap vervelend bezig is. Er stak een klein stukje hechtdraad uit, maar de dierenarts durfde dat niet weg te knippen. Dat kon er onder andere ook voor zorgen dat de wond op die plek ook steeds open ging. Maar het risico dat misschien de binnenste gehechte lagen ook minder goed genezen en daardoor nog niet sterk genoeg zouden zijn om haar organen binnen te houden, is besloten om dit voor nu te laten zitten.

Dus een nieuwe kuur antibiotica en ontstekingsremmers mee naar huis, en 2 injecties bij de dierenarts alvast voor een snelle werking. De volgende dag zijn we voor het weekend nog even voor de zekerheid op controle geweest. De koorts was gelukkig weer gezakt, de wond was onveranderd en dus is besloten door te gaan met behandelen en voor nu geen kweek af te nemen of andere interventies toe te passen. 

Naast de antibiotica en de ontstekingsremmers moesten we doorgaan met schoonmaken en dermiel wondzalf smeren. 
We lieten haar ook al steeds in de ren via het deurtje, zodat ze niet hoefde te springen en er dus geen rek op de wond zou komen. Voor de nacht wilden we haar eigenlijk niet opsluiten bij de pups, want ze moet wel bij de pups weg kunnen komen als ze niet wil dat ze drinken. Maar dan zou ze zelf in en uit de ren moeten springen. Gelukkig had ik nog een medical pet shirt van Sinai haar castratie liggen en dus maken we eerst de wond schoon en kleden Kona daarna aan met haar “pyama”. Zo kan ze lekker rustig tussen de pups liggen, zonder dat ze constant belaagd zou worden door die grijpgrage bekjes. Al zijn er een aantal pups die ontdekt hebben dat ze via de achterpoot ingangen soms toch nog een tepel te pakken kunnen krijgen. Ondanks dat ze het idee van de ren schoon houden nog niet helemaal snappen, zijn ze dus wel zo intelligent om zoiets te ontdekken.

Al met al gaat het ondanks alles nog altijd echt heel goed met Kona. De pups worden her en der ook al echt opgevoed en er wordt veel gespeeld. Ze blijft een hele fijne moeder voor haar pups.