Wat is CIM

Wat is CIM

De Latijnse naam betekent letterlijk congenitaal (aangeboren) idiopathisch (zonder bekende oorzaak) mega (groot) en oesophagus (slokdarm). In de volksmond ook wel megaoesophagus of slokdarmverlamming genoemd. Door de verlamming verwijdt de slokdarm, waardoor de slokdarm zijn functie verliest.

Een normale slokdarm is ingevouwen en zodra er een bolus voedsel doorheen komt zal er peristaltische bewegingen plaats vinden om het voedsel naar de maag te transporteren. Bij een megaoesophagus is de slokdarm uitgerekt waardoor het dus niet meer kan doen waarvoor het gemaakt is. Namelijk voedsel van de mond naar de maag brengen.

Symptomen

CIM is al zichtbaar in het nest, dan wel soms met hele milde symptomen. Één van de eerste symptomen die zichtbaar kunnen zijn is dat er wat melk terug vloeit via de neus of dat pups een rocheltje in de neus hebben nadat ze hebben gedronken. Het betekent niet direct dat iedere pup die dit op jonge leeftijd al heeft, ook een megaoesophagus is. Zo geeft een open gehemelte en gulzigheid ook hetzelfde beeld. Het wordt pas echt duidelijk als de pups overgaan op vast voedsel. Waarbij pups moeite hebben om hun voedsel en water binnen te houden en raken ze ook achter in de groei. Dit opgeven van voedsel en/of water gebeurd niet door normaal overgeven, maar door regurgiteren. Bij normaal overgeven krijgen de hersenen signaal om de luchtpijp af te sluiten. Regurgiteren gebeurd ongecontroleerd en dus is er altijd kans op verslikking en de daaruit voortvloeiende kans op longontsteking. Regurgiteren kan zich uiten in complete plassen die eruit komen, maar soms smakt de pup alleen of vallen er enkel een paar druppels uit zijn of haar bekje. Een hoorbaar klotsgeluid is ook een klassiek symptoom van megaoesophagus, maar wordt niet altijd herkend als zijnde een symptoom. Toch zijn er ook pups die zich, ondanks de megaoesophagus, uitstekend weten te redden. Zoals onze Scout, die op een klotsgeluid na vrijwel geen andere symptomen had.

Diagnose stellen

Het is belangrijk dat een fokker (ook iemand die maar eenmalig een nestje fokt is een fokker) scherp is op symptomen zoals boven beschreven. Bij het geringste vermoeden is het toch verstandig contact op te nemen met de dierenarts. 

Bij de dierenarts zal eerst besproken worden waarom men een megaoesophagus vermoedt en aanvullend zullen er röntgenfoto’s gemaakt worden. Meestal worden er direct röntgenfoto’s gemaakt met barium, maar ook zonder barium is een megaoesophagus zichtbaar. Vaak is de omlijning van de slokdarm zichtbaar doordat de uitgerekte slokdarm veel lucht vast houdt. Hieronder de röntgenfoto van Scout zonder barium (leeftijd precies 7 weken). Wat opvalt is dat de luchtpijp (pijl blauw) doorbuigt en dat de wanden van de slokdarm (pijl rood) zichtbaar zijn door de aanwezige lucht. 

Aanvullend hebben wij nog een röntgenfoto gemaakt met barium, maar dat had achteraf gezien niet meer gehoeven, omdat de röntgenfoto zonder barium al de diagnose vaststelt. Hieronder is de röntgenfoto met barium, die verduidelijkt wat we op de röntgenfoto zonder barium al hadden gezien.

Hoe nu verder?

Natuurlijk hakt deze diagnose er behoorlijk in, want hoe nu verder? Als eerste moet men kijken naar de pup, hoe is de algehele conditie, wat zijn de symptomen etc. Misschien nog wel belangrijker is dat men zich moet afvragen of ze de zorg op zich kunnen nemen die een megaoesophagus pup met zich mee brengt. Men moet beseffen dat het ook heel verdrietig kan aflopen en alle moeite voor niets is geweest. In sommige gevallen zal euthanasie het meest humane zijn, maar er zijn echt pups die met de juiste maatregelen en restricties echt wel een kans hebben op een hondwaardig leven. Sterker nog, er is zelfs een kleine kans dat in sommige gevallen de pup er overheen kan groeien.

Veel dierenartsen hebben weinig tot geen ervaring bij het begeleiden van een megaoesophagus pup. Belangrijk is dat je dierenarts of jijzelf contact opneemt met de Universiteitskliniek voor gezelschapsdieren in Utrecht voor de juiste begeleiding en behandeling.

Wil je meer weten over hoe je een megaoesophagus pup de beste kans kunt geven, lees dan verder op pagina: Leven met megaoesophagus.